Na przestrzeni dosłownie trzech lat mojej przygody z tą rasą zauważyłam zwiększone zainteresowanie tymi przemiłymi psiakami. Niezmiernie miłe były dla mnie chwile, gdy słyszałam na wystawie kynologicznej opinie, że wreszcie rasa ta znalazła wielbicieli i w naszym kraju. Proszę mi wierzyć, iż wyraźnie w przeciągu tych kilku lat zwiększyła się popularność tej rasy w Polsce. Pierwsza suka - Brita z Velkeho Kopce została sprowadzona przeze mnie w 2000 r. i od tej chwili rozpoczęła się moja wielka przygoda, która trwa do dzisiaj. W tym miejscu muszę podziękować mojemu synkowi, który nakłaniał nas usilnie na zakup pieska właśnie tej rasy. Poszukiwania i oczekiwanie na nowego domownika trwały prawie rok. W związku z tym, iż był to prawdopodobnie pierwszy Border Terrier zarejestrowany w Związku Kynologicznym musiałam pokonać wiele zakrętów, by dociec, jak tym psem należy się zajmować.
I tu chciałam złożyć podziękowania moim nauczycielom:
- Paniom Sędzinom Kynologicznym z Oddziału Warszawskiego
- Moim przyjaciołom z Czech - Alenie (hodowla Kuburumba), Zbynkowi (hodowla Fiery Lucifer), Vladimirowi (hodowla Fleret Moravia), dzięki którym przygoda ta mogła się ziścić i za dzielenie sie ze mną swoimi doświadczeniami, wiedzą w hodowli Border Terrierów.
- Moim przyjaciołom w Kanadzie i USA a szczególnie Ann - za możliwość zrealizowania marzenia związanego z moją wielką miłością jaką są Border Terrierki
- Przyjaciołom tu w Polsce, którzy tak jak ja zarazili się miłością do Border Terriera (obecnie są też w posiadaniu piesków tej rasy) i możliwością wymiany z nimi doświadczeń.
Wszystkim serdecznie dziękuję.
Benita Malicka
